บทที่ 109

เบลค

ผมจ้องมองโทรศัพท์ เลื่อนดูรูปเก่าๆ ของอาเรีย อะไรบางอย่างในใจผมบีบรัดทุกครั้งที่เห็นรอยยิ้มของเธอ สามปีที่ความรู้สึกผิดและความเสียใจกัดกินผมมาตลอด แล้วเมื่อสองวันก่อน เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ก็เกิดขึ้น—ผมจำเธอได้ เธอยังมีชีวิตอยู่ เธอกลับมาแล้ว แต่เธอไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป ผมเองก็เช่นกัน

แสงแดดยาม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ